Stoffie's ponderings

Winding down

2011-02-21T20:13:00.002+01:00

71 days and counting
from now
we'll be on the last step
of what seemed an endless journey
a void of opportunities
filled with memories
profound
it is us
that is now
you
and
me
back
to where
we once
belonged

No answers

2010-11-01T23:43:00.002+01:00

Tears roll down
her face
like little rivers
streams of pain
searching for
the way out
I know
I can not follow
them home
without drowning
and never
coming
home

Walking the stairs

2009-05-24T01:30:00.002+02:00

I wonder, that shiver
and the passing thought
of an empty shell
a memory flash
void of life
if it was you
and goosebums
on my skin
mapping colorful memories
might have been

I don't know where you are
but I'm still thinking about you
every day

Priscilla

2009-01-22T22:55:00.002+01:00

Wow wow wow...

Great home, awesome cars... '59 Caddilac Eldorado and a 60's Thunderbird

Read all about it...

http://www.zanetti.net.au/priscilla.html

Dusk at the gates of dawn

2009-01-22T19:37:00.002+01:00

Sometimes I want to escape
hit the gas and leave all established
in a trail of dust and confusion
head for that one horizon
the V8, a five speed manual
and the music for company
no more crap but freedom
of being whatever the fuck
I want
the volatile smell of liquid gold
pumping through my nose and vains
when I refuel
leave all you incompetent losers
with only burnt rubber to smell
at a flick of my cigarette
when I go at it again

So fuck you, lowlifes.

Feather touch technology

2008-10-15T12:35:00.002+02:00

Laying down on a gently slanted slope
colorful leafs cushioning me
looking at an autumn sky
a warm sunny embrace
of recently acquired
yet renewed
nostalgia
however good
or bad
I'm thinking
I'll stick around
for now

Californication

2008-09-02T23:46:00.003+02:00

Finally got around to watching the actual series, after hearing certain other people rave about it. I get it now, I really do.

I need a mancave to watch stuff like this, with a Gattaca poster, a Heat poster, a Casablanca poster and what not. Vintage stereos around, comfy lazyboys, a fridge with some booze and many fags to smoke. Records on the floor and movies by the TV, casual packs of smokes around. Guys among eachother.

Mustang waiting outside for a nighttime drive and only stars to witness.

Just for those moments, I fucking crave it, been wanting it longtime.

Shit will happen too. Count on it.

Better not get kids you wankers ;)

That being said, I miss my turntable. Alan Parsons Project's Voyager just ain't the same on mp3 and lousy computer speakers... be done with that crap.

Morgen

2008-06-28T20:08:00.002+02:00

Een tenor zingt
en draagt zijn stem tot buiten
neemt mijn mijmering mee
de staalblauwe lucht in
je zweeft m'n gedachten binnen
iedere dag nog
dat je nooit meer
m'n warm polleke in het jouwe
nemen zal daagt me nog steeds niet
ik loop de leegte in en hoop
je weer te zien
als ik aan je denk
morgen dan

Vaarwel. Godspeed.

2008-05-31T18:56:00.005+02:00

Ik voel me leeg
verdwaald
en verloren
hoewel ik weet dat je
veilig op weg bent
en zweeft tussen
de wolken.

Zonnestralen omhelsden jou
toen je vertrok op je laatste reis
zoveel verdriet ten spijt

Dat je nooit meer terugkomt
en een traan opwelt
als ik aan je denk

Het valt niet te geloven
nauwelijks te begrijpen

Ik mis je
en daarna
mis ik je nog...

Een kleine Ode voor een groot mens.

2008-05-29T19:58:00.003+02:00

Meme,

Je hebt ons zachtjes uitgewuifd zo goed als je maar kon
nooit gedacht dat we afscheid zouden moeten nemen
want je was er altijd en het leek wel
alsof dat altijd zo zou zijn

Samen fietsten we door de vakanties
pootje baden en hand en hand in het zand
tomatensoep met balletjes, of met lettertjes
Je vogeltjes die je zo graag zag.

Je was zo'n sterke vrouw
verhalen van vroeger
en wat je allemaal hebt meegemaakt
fascineerden iedereen
gemakkelijk was het waarschijnlijk nooit
maar je optimisme stond buiten kijf
je ging gewoon door
ongeacht de hindernis.

Altijd voor een ander en nooit
of te weinig voor jezelf.
Door iedereen graag gezien
steeds klaar voor een babbel en een lach
kon je over bijna alles meepraten

Immer zo bezorgd over ieder nauw aan je hart
gaf je onbaatzuchtig 110 procent van jezelf, steeds weer

En nu wuiven wij terug, enigszins verweesd
maar met een dankbaar hart
terwijl je samen met je man, terug compleet
na jarenlang verlangen, hand in hand
op ons neerkijkt en weet dat je ons troosten wil

Zolang wij leven, leef jij in ons, en schetsen
alle herinneringen aan jou een tekening van een prachtmens
in het hart van al zij die de eer hadden aan jouw zijde
te mogen staan, bij regen en bij zonneschijn.

Meme

2008-05-23T03:17:00.002+02:00

Je bent heengegaan
op een vrijdagmorgen
zo plots en onverwacht
maar o zo zacht
ik zei je gisteren nog
gedag en was blij
dat ik je eerder
al had bedankt
voor alles
en de rest
hoop ik
dat je wist
je was een prachtmens
en ik mis je nu al
maar ik heb je glimlach
het laatste en beste
wat je me geven kon.

De ironie van het lot

2008-05-20T23:55:00.002+02:00

Daar lag je dan
hopeloos verloren
in je eigen hoofd
een vage schim
verdronken in tranen
van ons wiens
herinneringen
spelen in de leegte
van je ogen
je reikt en probeert
een halve glimlach
en ik breek even hard
vanbinnen als jij
vanmiddag
slaap zacht m'n meme
ik denk aan jou
terwijl je rust

Kriskras

2008-04-07T11:06:00.002+02:00

Ik val
waar de einder verbuigt
in donkerpaars blauw
geen voet om op te staan
ondanks tienduizenden rondom
Ik sta
in een ruimte
waar niets is wat het lijkt
en vlokjes sneeuw vergaan
in regen
Ik lig
en zie vloten zelfmoorddruppels
aanvallen zonder wil

Awe-some

2008-02-11T01:07:00.001+01:00

Boys with toys... dreams that keep a man alive in this bullshit cheapass sorry excuse for a society.

So many great inventions, lost to museums and the scrapheap because of eventual financial infeasibility. VFET, Concorde, Lockheed SR-71, XB-70 Valkyrie, the Tucker mobile, certain engine and car designs: awe-inspiring stuff, lightyears ahead of their time. Could go on for a long time but here's just a few examples of stuff that gets me going...

Man, I sure wish I was born in the fifties sometimes...

Vintage audio gear (www.thevintageknob.org)...

Blackbirds...

Vintage cars...

V16's (Marmon, Caddillac)

Tweespalt

2008-01-21T22:37:00.000+01:00

Ik pik het niet
dat je slaapt
terwijl ik de
gapende duisternis
van de waarheid
onder ogen moet zien
Maar ik vergeef je
omdat je bent zoals mij
lang en slank
met gladde bast
maar zoet en zacht
als je maar genoeg knabbelt
Ik weet dat wat jij vergeet
ik wel herinner
Samen belanden we dan
in het niets, onwillkeurig
niet uit elkaar te houden
maar zonder weinig
betekend te hebben
Best de moeite waard
als je de tel kwijt bent.
Alles eender, maar jou
ken ik nog.

De wereld, een stokje
te ver ?

Elke beet telt

2007-12-02T22:58:00.000+01:00

Hap, snap, toing
Hoe geestig is het
Rond te dolen
Hongerig op zoek
Naar rust
Een kleurtje
te veel of te weinig
De vier windrichtingen
die rond je hoofd dwalen
doen weinig ter zake
als de beet uit de appel
de afdruk van je ziel
doet vervagen in een
twee dimensionaal spel
Cube -1

Reset,

You have two lives left.

2007-10-29T01:27:00.000+01:00

Een puntslag
je
punt
een krater
tje
oog
t
zo klein
en toch
kan de
wereld
erin
verdrinken
wat denk
je
dan of
word
je
wederom
bedacht
door zij
die in de krater
het puntje
niet zien

First love

2007-09-01T02:28:00.000+02:00

You were at the other end
of a peerless network
Quite a handful of letters on a screen
But I read sadness in your eyes
embraced by inherent sweetness

Divided and conquered
by an ocean of water
liquified love
Immense and too big
to grasp

You grew on me
warm and tender ever more
walking the rugged path
unlit and unknown
still holding your smile
in my heart
and your hand in mine
pulling me
pulling you
oblivious to the world around
we still stand
I found myself again

and I love you
rosesarecool

Eel Lief Klein Elfje ;-)

2007-08-15T21:00:00.000+02:00

Het maakt niet uit
waar je staat
wie je bent,
altijd zo stijlvol
onder die zwarte spikes
als ik in je ogen kijk
zie ik warm
vol zachtheid
je lach volgt je ogen

je bent een wegelingetje
in lentegras en geeft uit
op een onmetelijke oceaan
waar je kriebelt als zand
tussen onze tenen
en we kunnen verdrinken
in jou, je ogen en je lach

V2

2007-08-05T11:14:00.001+02:00

Hier staan we dan weer, op het punt van een V
Een ongedefinieerd eindpunt op de straal
van de cirkel die ik reeds vele malen rondging
De pianist speelt zachtjes achter me
Gezeten in het middelpunt van een nietszeggend verhaal
De wegen zijn onverlicht, dalend noch stijgend
Onbeschreven en ongekend
hand in hand met beide
De viool heft aan in d mol
En ik sta verstoken van
Leeg en vlak
Word ik de weg
Van de tweespalt

This was yesterday

2007-06-27T02:03:00.000+02:00

It was yesterday
when things were uncomplicated
1 and 1 were assumably 2
a black goddess ruled the skies
unknown
I held your hand
looked into your blue eyes
behind the bushes
and snuck a kiss
giggles
climbing our oak tree
of expectation and anticipation
and now my heart longs
back to days gone by
when seeing
hearing
and having
all those things
I could have wished for
back then
Instead I was just being happy
watching the skies
on top of my game

Elke valt

2007-06-20T02:08:00.000+02:00

Een pijl naar rechts
ontschoot me
en je viel verkeerd
naar beneden
Je bleef liggen
met je been omlaag
Maar gelukkig schoof
de opvolger zichzelf
onder je hoofd
En plots was je verdwenen
Een tetrisblokje
met zo'n zwart piekhaar
had ik op de bodem
van mijn virtuele spelbord
nog niet gezien

;-)

=> | <=

2007-06-17T22:38:00.000+02:00

Als de rust rond je is neergedaald
en je binnenin je hoofd
nog steeds aan het lopen bent
vertraag dan even
kom stil te staan
kijk rond je heen en zie
voel en geniet van
wat je mist
als je loopt en jezelf
voorbijsnelt.
Dan is stilstaan
vooruitgaan

Trans-ponder

2007-06-10T02:13:00.000+02:00

Sneeuwdruppels razen uit het donker hemelplafond
Ze exploderen in het zand.
Water als slangen in het mulle keldergewelf.
Het zoekt en vindt wat voelt, maar niet ziet.
Het breekt en valt, een volgende kus tegemoet.
Op de vensterbank ligt sneeuw, de ruit is beslagen
en ik zie haar lachend gezicht als ze weent.
Tranen zweven en landen in mijn handen.
Ik sluit ze in mijn hart, waar ze blijven
tot ik ween, en lach.

Turmoil

2007-06-10T02:10:00.000+02:00

De woelende zee verzwolg mijn gemoed
terwijl koude rozen bloeiden in haar zoute schoot.
Ik verdronk in een wolk
onderwater bubbels
en mijn godin fluisterde
zachtjes een streling
langs mijn gevoel
van eenzaamheid.
Ik was niet alleen want
de zee droeg mij.
En ik dronk haar zoete woorden
in mijn slaap tot de morgen
mij wekte en het strand
haar lieve groet nog zwak
weer echode.
Alleen.
En toch zo vol kan nooit
eenzaam zijn dacht ik
en ik sliep.
Tevreden en alleen.

De microbe

2007-06-03T22:41:00.000+02:00

Tja dan denkt een mens eens rust gevonden te hebben na het verzamelen van een superzalige vintage set bestaande uit:

- Sony PS-X75 biotracer turntable
- Sony CDP-X777ES cdplayer
- Sony TA-E88B dual monaural preamplifier
- Sony TA-N7B V-FET dual monaural power amplifier
- Sony SS-G4D Carbocon speakers

Tijdens een nachtelijke ebay sessie kwam ik helaas wederom wat tegen. Sony ESPRIT. Argh!

Niet dat de sound beter zou zijn met volgende preamp en monoblocs, maar het spreekt gewoon ongelooflijk tot de verbeelding, het ziet er ook zo super slick uit. Kwijlen met hoofdletter. Als je een ESPRIT setup hebt staan, en een VFET setup, dan hoef je wat mij betreft niet meer verder te zoeken. Ieder zijn meug natuurlijk, maar daar stopt het dan wel voor mij ;

Sony ESPRIT TA-E900 voorversterker "This preamplifier contains completely independent twin mono amplifiers. The chassis design and panel layout exactly follow the audio signal path in simple and straight sequence. All major components, developped for use exclusively in this model, are based upon strict technical specifications. A marvelous and new experience in sound reproduction is thus assured. " Dit zinnetje staat vanachter op de voorversterker. Zalig toch...

Sony ESPRIT TA-N900 200W Class A monoblocs

Sony ESPRIT SE-P900 equaliser

Sony ESPRIT APM-6 Accurate Pistonic Motion speakers, kwijl...

Sony SS-G333ES speakers, Japan only, dus nooit gereleased in Europa

Nu ja, gezien de bovenmaats prijzen die hier nog altijd voor betaald worden, zal het wel bij dromen blijven voorlopig, maar ooit, zoals al mijn gemeende voornemens...

Dan richt ik wel eens een Sony shrine op in mijn huis, hehe...

Mee met mij

2007-06-03T11:35:00.001+02:00

Hand in hand de straat over
met kleine voetjes
in de borrelende zee
een herinnering verloren
tussen miljoenen korreltjes
primordiaal glas
In je hoofd ren je nog steeds
in het mulle zand
en lach je zacht
Ook al sta je met een voet
in drijfzand
Ik laat je niet los
want ik heb nog niet gezegd
Dank je
En ik ween daar waar
tranen en zanddruppels
versmelten

De eeuwigdurende Sony fascinatie

2006-09-05T00:45:00.000+02:00

Zolang ik mij kan herinneren heb ik altijd al een fascinatie gehad voor audio-spul. Gaande van het mijzelf leren van een plaat opleggen op mijn pa zijn dure audio-installatie toen ik een jaar of vier was, tot het ontdekken van de eerste Sony spullen in de audio-afdeling van de SuperGB (Maxitec was dat zeker ?), het op allerhande manieren proberen vastkrijgen van allerlei catalogi (lang leve de jaarbeurs). Ik verslond gigantische hoeveelheden literatuur, mijn zakgeld ging op aan hifi boekjes...

Nothing ever changes.

De audio facinatie is er nog steeds. En nu ik de fantastische vintage website The Vintage Knob heel toevallig op het spoor gekomen ben, is het vuur er weer helemaal ingeslagen. En daarmede heimwee naar een verleden dat ik niet gekend heb, en een sterk verlangen mij daar mee te associeren. Want wat maakt men vantegenwoordig nog goed ?... 't Is allemaal brol ewoar...

(Vintage) Sony High-End. Als ik zulks spul lees, zweef ik gewoon terug in de tijd, toen kwaliteit nog wel de massaproductie even opzij kon duwen en astronomisch en zelfs nu weinig geëvenaard materiaal handgemaakt werd. Sony VFET series, Sony pre- en ESPRIT, de befaamde ES lijn, gewoon puur technologisch vernuft met bijna geen limiet, het spreekt zo ongelooflijk tot mijn verbeelding. Ik voel me net een kind in een speeltuin.

Helaas zijn die speeltjes wel heel moeilijk te vinden. Dus bij deze, moest dit ooit iemand lezen, ik zoek nog:

Sony TA-N7 of TA-N7B power-amp
Sony TA-E86 of TA-E88 pre-amp
Sony TA-N86 of TA-N88 power-amp
Sony TA-E900 pre-amp
Sony TA-N900 monoblocks

Helaas vrees ik dat dit een wel heel dure hobby gaat worden. De meeste van bovengenoemde zaken gingen eind de jaren 70, begin jaren 80 voor gemiddeld 2500€ per stuk (toen!!) over de toonbank. Vandaag zag ik nog een paar TA-N900 monoblocks op eBay voor $1800 van eigenaar verwisselen.

*slik*

Een mens zou er over kunnen blijven doorbomen, over de technologische en werkelijk baanbrekende innovaties, te veel om op te noemen eigenlijk...

Enfin, zoals bij al mijn technologische verlangens, worden ze toch op een of andere dag bewaarheid. Once it's on my mind, it never leaves. Zo zal geschieden...

In the meanwhile, blijven kwijlen...

The shed

2006-07-25T21:59:00.000+02:00

Het klinkt als een titel van de zoveelste slecht geconcipieerde Hollywood-horrorbrolfilm. Echter, ik waande mij deze morgen, terwijl de zon wederom hard haar best deed om het, slechts van de vorige dag daterende record, alweer te verbreken en waarvoor factor 20 niet baten mocht - mijn rug zou een genetische uber-kruisting tussen een schorpioen en een kreeft het echter nog steeds minderwaardig schaamrood op de gemanipuleerde wangen doen krijgen - in de opslagruimte van een klein afvalverwerkend bedrijf toen ik de gammele deur van mijn in het verkeerde kleur geverfde tuinhuis opentrok.

Te bedenken dat de gigantische berg rommel die ik overschouwde uit mijn vorige stekje kwam, nadat de eigenlijke verhuis al had plaatsgevonden. Trieste boel, al zeg ik het zelf. Of hoe een mens zich zonder het zelf te beseffen als een echte 'packrat' kan gaan gedragen doorheen de jaren.

En bij de laatste opkuis gisteren, was er dan nog steeds boel om terug mee te brengen, en, u raadt het al, het tuinhuis in te keilen.

Edoch, na een halve dag zwoegen, en het gratis verkrijgen van een portie huidkanker, is het boeltje aan de kant en kan ik vriendelijk een mijner familieleden verzoeken even een camion te huren om al de netjes bijeengepakte stapeltjes brol, naar het containerpark te voeren en ginds te dumpen, onder het binnenmonds mompelend en goedkeurend geknik van de aldaar tewerkgestelde IVAGO milieumedewerkers. Want zo heet dat vantegenwoordig.

En zodoende geniet ik heden avond van een drankje, een safke en enige inspiratie om bovenstaande gewrochten aan het wereldwijde net toe te vertrouwen.

Dank u God, voor ons dagelijks brood, wifi, laptops, frieten, cola, saffen en die verdomd comfortabele stoeltjes uit de weba, die ondertussen hun beste tijd wel gehad hebben.

En George Duke band natuurlijk.

En zo keek een slecht gecoiffuurde poedelwolk op mij neer en zag dat het goed was...

Amen.

Kasten, vijzen en slechte schroevendraaiers

2006-07-23T11:19:00.000+02:00

"Mens toch", dacht ik voor de zeshonderdvijfendertigste keer, toen ik voor de vijfhondervierennegenste keer mijn overgedimensioneerde pollen tegen een scherp randje aan mijn velux schuurde, "wat voor fucking minkunkel heeft die rommel hier in godsnaam uitgevonden". Zulkse gedachten komen in het algemeen doorheen het verloop van de dag wel meermaals voor in mijn brein. Ik kreeg al visioenen van op grote kampvuren geroosterde ingenieurs, met een Origineel Velux zonnenet door hun strot geramd. Quick & Easy Fix. Mijn achterste ja!

Enfin, het spul hangt er aan, en het werkt, net zoals de overmaatste schuifdeurkast die ik gisteren ineen geschroefd heb, met net evenveel drama en trauma als gevolg. Breek me de bek niet open of ik ga heel die vorte fabriek gaan opfikken...

Enfin, het zijn zo'n dagen dat een mens zich beklaagt ooit nog goedkope bochtschroevendraaiers gekocht te hebben in den Aldi. Wat een hoop rommel. Joenges toch...

En tot zover het stoer gedoe dan maar weer.

Tijd voor een safke, een drankske, en terras!

Yo!

Dompen en zompen

2006-07-20T21:46:00.000+02:00

Het weze bijna het tiende uur des avonds en ondergetekende (whatever) mag bijna dodo gaan doen. Volledig overtuigd van het welslagen van deze intentie, gezien de immer versmachtend drukkende hitte die nog steeds ons belgenlandje teistert, ben ik nog maar eens op deze webstek verzeild geraakt.

De pc's verlangen hard naar een zuchtje verkoeling, steeds flirtend met de Upper critical temperature limit. Een mens heeft dan eens waterkoeling. Weinig zinvol natuurlijk als het water sneller verdampt dan het koelen kan, want het is hier minstens 180000 graden boven in onze nieuwe woonst. Misschien een idee om hier een zoutwinningsveld te installeren. Van een nood een deugd maken, of zoiets zeker ? (zoekt u even de logica, want dat is ze zelve, als het niet regent tenminste)

Maar wat geeft het allemaal. Morgen om 4u samen met de rest van de kippen van stok (en wie is dan het kieken, vraag ik mij af), nog eventjes naar het werk, op een feestdag, en dan kan de vakantie beginnen. Welks een zaligheid is me dat toch.

Het is allemaal niet belangrijk meer.

Wat telt is het zachtje avondbriesje dat buiten door mijn haren strijkt, een sigaretje, een drankje, een lief zoentje van mijn schat en de paar liedjes die mij deze avond beroerden... en natuurlijk de buren met mij...

George Duke - Sweet Baby (Live in Montreal)
Randy Crawford - One Hello
Wax - Right Between The Eyes
Swingout Sisters - Breakout
Dire Straits - Tunnel of Love (Live)

And on this and many more copyrighted bombshells, stap ik het af, bijna de vakantie tegemoet :-)

Ragfijn

2006-07-13T23:25:00.000+02:00

Was ik maar een vlinder
mijn schat
dan kon ik
tenminste
je even
een momentje
vol kleur
gelukkig laten wezen

De bijenkorf

2006-07-12T07:34:00.000+02:00

Een latente, onderhuidse en door veelvuldige tautologieën betuttelde hoofdpijn gonst als een zwerm bijen net onder mijn rechtse slaap, verstoken van een broodnodige alliteratie.

De zon bonkt verwoed tegen de afgetakelde jaloezieën die mijn werkplaats versieren, en het sinds het proces veel minder pertinente stof sluiert zich een weg naar de bijenkorf in mijn hoofd.

De radio kwijlt met horten en stoten de immer weerkerende playlist van Be One, terwijl de spanning stijgt.

Ik denk aan 14u, en de climax komt, of blijft uit. De tijd brengt raad, zoals steeds. Of misschien ook onheil.

De radio verzakt nu in een onverstaanbaar geraas en ik denk aan een frase die een collega vaak poneert: 'Ge speelt met uw leven maar ge weet het niet'. En zo zie ik reeds visioenen van de Aldi radio, verpletterd door een BMW die ik vanop de parking door het venster mik.

Maar helaas.

En nie willen sneeuwen eh...

De tulband mag af meneer.

2006-07-11T12:04:00.000+02:00

Ik herinner mij een moment op de reeds decennia-oude sofa die mijn stoffig appartement destijds sierde. De indertijd veel te duur betaalde en intussen door allerhande nieuwe technologieën achterhaalde televisie stond op Canvas het amechtige en lamentabele Comedy Casino te bleiren.

My god... hoe laag kan vlaanderen vallen dat ik er zelfs geen hoofdletter meer voor over heb ? Stellen dat de intro het enige goede aan de hele show was, zou als gevolg hebben dat zelfs het laatste hoopje kritisch vermogen dat in mij rest, een gewelddadige dood zou sterven.

Een kotsdecortje, een zaaltje vol overmatig lelijke mensen die des zomers wellicht hun vette pensen laten verbranden op het strand van Blankenberge, en maar joelen terwijl een zekere achterlijke idioot met een tulband de slechtste comedy performance geeft die ooit mijn netvlies mocht beroeren. Want laat dit duidelijk zijn, mijn lachspieren bleven stoicijns bij al dit afgrijselijk verbaal geweld.

Slechts speelde door mijn hoofd het ongetemd verlangen dat uit het niets een tank zou opduiken, het podium demonstratief vernielend, en hardhandig de sukkel met de tulband aan stukken zou rijten, na welks voorval een klein atoombompje het zaaltje in puin zou leggen, en daarmee al het achterlijk gepeupel en hun offspring.

zodoende zijn zowel mijn hoofdletters als voorraad zou's opgebruikt en reverteer ik met genoegen naar een kopje koffie, met een ferme scheut Dane Cook cognac aub.

Tot zover dan de schijn van kwal-iteitsprogramma's op Canvas.

Vloamsche hersenspinschels uit de Gentsche industrie

2006-07-10T07:44:00.000+02:00

De zon likt de daken van de industriele doeningen die mij onringen, net zoals moeder kat haar pasgeboren jongen poesjes likt. Vol overgave maar met nog ongekende intenties.

De immer aanwezige luchtvervuiling walmt lustig rond diezelfde daken, en fijn onzichtbaar stof penetreert mijn longen, none the wiser, als een slechte, goedkope sigaret uit de Balkan, wiens producent een proces wacht wegens ongewild meeroken.

Het zijn zware dagen, de lucht drukt loodzwaar op mijn treffelijk optimistisch gemoed, en ik vraag me nogmaals af wat voor stuk onbenul ooit qwerty heeft uitgevonden. Dit in sterk contrast met de vele ultra bruikbare zaken die bedrijven zoals 3M op de markt hebben gebracht sinds mensenheugenis. Het weze zo.

De brandstapel, heresy!

Edoch, er wacht reeds een poolse vrachtwagenchauffeur op zijn eerste scheldtirade van de dag, en wat kan er dan nog misgaan buiten het misverstaan van de lezer?

Aftellen, per seconde wijzer, naar het moment, binnen handbereik maar net te ver.

Negen werkdagen vol bezoedeling, en de katharsis kan beginnen.

Better be that way too!

En zo is de eerste nederlandstalige post op dit blogvehikel ook een feit. Het was weer te lang geleden. Damnet, hell, fuuk, devil !

The grays

2006-04-02T22:28:00.000+02:00

Only now that spring has planted its greedy little paws onto winter's back, ready to pull a fast one, now that sunlight prevails over nighttime depression, now I see myself walking in a song.

Past black buildings of despair, cornered in vast open spaces, highlander skies.

I walk here, to see beyond the misery that is mankind, to find that spot where my piano awaits, where only I can sit in the darkness and relieve you of your unspoken pain.

Where is it that I will find what haunts you to haunt me.

The silence is deafening in my head, while your harmonies surround me.

I am a leaf, and the raindrops running off me, tickling me, lovelingly rearranging the feelings on the surface, while I twirl in that twisted rage of wind.

You, and my song, readily redefine the world that I am in, and those around me, so that I can walk around happy, ever more.

6.23 am

2006-03-06T06:24:00.000+01:00

Mindless drowsy repetitive circles lead to the point where I pass, once again, the flickering streetlight, faintly freezing into a still fragment of time. The gate still opens despite its frequent misuse. I wish it had not.

Crossroads

2006-02-08T16:03:00.000+01:00

After a long walk,
years on end,
bypassing the impossible,
the inevitable,
the roads ahead
manifest themselves
with no way back
and no way to choose
where to go
no indicators
and no directions
only two hearts
holding hands
and nowhere
to go

Political test

2005-09-27T08:53:00.000+02:00

You are a
Social Moderate
(41% permissive)

and an...
Economic Liberal
(26% permissive)

You are best described as a:

Democrat

Link: The Politics Test

A little test...

2005-09-27T06:37:00.000+02:00

Thirsty provided me with a link to the Jung - Meyers-Briggs test. Quite interesting I'd say.

My profile is INFJ for those interested.

Try it!

Un-reality

2005-09-22T06:41:00.000+02:00

I like how many aspects of human life, despite it all, have such resemblance to devices that only understand binary code, or simple math. We are simple beings, with an edge, almost able to digitize ourselves, but not quite there yet.

Sweet fucking irony.

Maybe it is time to reboot this world, or at the worst, uninstall the whole thing.

Are you sure you want to uninstall ? You will lose all functionality!

No matter what one would or could claim, everything in this world is inspired, instigated or motivated by selfishness in all its possible forms. The noblest of ideas or feelings stem from the wrotten turmoil of the human soul. Look into it, and try not to drown.

In retrospect, that is how I feel, but I find this perception not to be necessarily bad. I can be, but as good and bad are one and the same thing, every combination has its purpose.

It's all part of our evolution, and it thrives, even against our own will.

Feebleness is strength, and all will be well again. And I think I love Socrates.

Time to get on that bloody plane.

Freedom and apostrophes

2005-07-24T00:24:00.000+02:00

Here we are, the very first day of our well earned time off. Two weeks of utter nothingness, no getting up for work, a body's cry for more sleep defeated by clever Japanese/Finnish technology; no zombie trips to work, no long endless days at work, no overtime, just nothing.

So here I sit, past midnight, accompanied by yet another piece of Japanese technology dishing out tunes to my liking. There is nothing to do, no obligation, just acclimatizing.

In a world of MP3, I choose MD. Instead of rambling on in wordings I hardly understand myself, I will express only this statement.

I have no energy yet to go beyond. It will come. And then I'll have to go to work.

How draining, now necessary, how very bound limited.

Yet another limit of existence explored for life.

Stoffie's musical baton

2005-06-18T09:39:00.000+02:00

I've been passed the musical baton by Bram , alas I will fulfill my duties...

Total volume of music files on my computer: 15.80 GB (couple of hundred cd's most of which I don't have the courage for to rip to mp3)
Last CD I bought: The Look Of Love, by Diana Krall.
Song playing right now: Wish you were here, by Pink Floyd, Wish You Were Here
Five songs I listen to a lot, or that mean a lot to me:
1. Stay out of my dreams by Type O Negative, The Least Worst of
2. Comfortably Numb by Pink Floyd, Delicate Sound of Thunder
3. Goodbye Stranger by Supertramp, Breakfast in America
4. Brothers in Arms by Dire Straits, On the Night
5. Astronomy by Blue Oyster Cult, Don't Fear The Reaper
There's no more blog people I know of to pass the baton onto, so...

Doughnuts

2005-06-07T06:25:00.000+02:00

Alphaville squeeling through a substandard speakersystem, sun peeking through the windows, port waking up after never going to sleep, a can of coke aiming to do the same for me, Mr. Sleep Deprivation of the day. Yer average run of the mill day at work. Extensive use of pleonasm for this time of the day.

I'm on the verge of doing some interior redecorating at our humble home, and I've no idea how to fit all this new furniture stuff into our living room. Tomorrow's the day of moving and lugging stuff around.

No deep shit for the rest of the week!

The unbearable lighness of the human concept

2005-06-04T13:24:00.000+02:00

The following post is actually inspired by a post on a good friend's blog. It got me thinking.

Maybe this will sound stupid but something that's always pegged my mind, was the end scene of MIB, where I found the visual interpretation and impact of previously understated utterings; that not everything important needs to have the size to match per se; to be very interesting. That our galaxy actually COULD be within a marble that makes out to be the playing toys of something our minds can not conceive or comprehend, that just blows my mind.

And so yet again, the limitations of the human brain and concepts become painfully clear.

But isn't it great that such blunt messages that end up having much more of a subliminal effect that one would assume, can be contained within a movie that is so totally commercial ?

I find it worth more than just one thought.

Throughput

2005-06-01T20:14:00.000+02:00

I am a low bandwith access point of nothingness. If rain would, could cool down the sun, my world inside ours would dim into a thoughtless stream of revolting anonimities.

Unconsciously, consciousness creeps far below what we perceive as surface.

Weak radio signals, heartbeats, one of a kind create furious interference storms in my head.

Synchronicity of the all.

And yet I fail to pick up the signals and the need for an upgrade prevails.

All or nothing is never a choice.

A flash hung from a tree, with nature covering its very sights.

I can't run away far enough from deviation, and so I sit quietly, waiting for stronger waves.

To conquer my mind...

Driving, on every street

2005-02-04T00:44:00.000+01:00

That Ford Mustang will be mine, one day. Cruising with nothing but awesome eighties blasting from the speakers. Wind streaming through my hair, never to be tied in a knot again. Mighty V8 purring away, sand, heat, the coolness of being.

I've got my sights set for the horizon, the one I left four months ago, the one I found six years ago.

Socrates was right, all along, even though Bill and Ted got his name a bit wrong.

And that same night, at a motel. That same motel.

Oh I love her, my angel.

Sign O' Times KT

Piece of mind

2005-02-04T00:36:00.000+01:00

I guess that's it, a piece of my mind. Some lame pun, but for now the only peace in my mind is the Rebel Yell.

Wish life were like the movies sometimes, something to dream away, endless possibilities without the effort.

And yet, I still cherish that amaretto I drank in the bar of bars. When thought flies and twirls like the smoke from my fag.

The fag of a lifetime, here and then. And now again.

It needs to, it is, and yet sometimes, I'm not all I was made out to be.

Strange reality of the unwilling cynical bastard.

And the optimist smiles. Again and again.

Only I shall play the bleeding guitar. And fucking loving it too!

Rocks in Area 51

2004-10-03T14:06:00.000+02:00

Having crawled from under a rock the size of freakin' Nevada, which ofcourse would be a metaphor for the damned flu pit I've been in the past four days; I must say I have never cherished health more than today. Cliche cliche ofcourse, but damn, those four days sucked harder than your average 10 mile tunnel through the alps air intake system.

I even considered to quit smoking for a short while. Now that goes to say there was definitely something wrong.

Ofcourse, all this is to be taken with a grain of salt. As I said, what seems like a lightyear and two seconds ago, to be taken with the grand result of the combined evaporation of the world's oceans and then some.

But on we go, up on Vitamine Lane. Cheers !

Eradication of the flu

2004-10-01T00:30:00.000+02:00

Being that this is my first post and I am still as sick as anything, I will keep it short since my brain is not up to speed yet. Inspired by a friend I thought this would be an excellent idea to utter some of the ideas and thoughts that haunt my mind on a daily basis.

Now that I found my brains back, I better start using them...